تشخیص مایع پلور

تشخیص مایع پلور

دکتر بابک قالیباف، فوق تخصص ریه کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تبریز

چکیده:

از نظر بالینی پلورال افیوژن عمدتا دو شکل متفاوت دارد.

در نوع اول بیمار علایم کلاسیک پنومونی با تب ، سرفه ، تنگی نفس و بیحالی مفرط با درد شکم دارد ولی حال عمومی معمولا بدتر از یک پنومونی ساده بنظر می رسد و علایم همراه دیگری مانند درد سینه جداری و حتی سیانوز دارند.

در نمای دوم این بیماران با تشخیص پنومونی تحت درمان قرار می گیرند ولی پاسخ مناسب در ۴۸ ساعت اول مشهود نمی باشد. در معاینه بالینی این بیماران کاهش انبساط قفسه سینه و دق مات در محل در گیری به همراه کاهش یا عدم وجود صداهای ریوی و اسکولیوز دیده می شود.

تشخیص پاراکلینیک: برخلاف پنومونی های   اول  تشخیص در این بیماران گرافی  خلفی- قدامی سینه می باشد و اولین علامت وجود مایع پلور در این گرافی بسته شدن  زاویه دنده ای – دیافراگمی می باشد و علامت هلالی در ادامه ظاهر می شود.در گرافی های خوابیده مایع پلورممکن است بصورت افزایش تراکم  یکنواخت در ریه بدون گرفتاری زاویه دندها- دیافراگمی دیده شود. با تشخیص رادیولوژیک مایع پلور، سونوگرافی برای اثبات تشخیص ،ارزیابی مقادیر مایع و تفریق بین مایع آزاد و حجره ها ی مایع محصور و اکوژینیسیته مایع بکار می رود.همچنین با راهنمای سونوگرافی می توان مایع پلور را در بهترین محل کشید و از این طریق نوع مایع از جمله ترانسودا ، اگزودا ، خون یا لینف را تعیین کرد. سی تی اسکن را نباید بطور روتین برای تمام موارد مایع پلور درخواست کرد ولی ممکن است در مواردی مانند نقص ایمنی که بررسی پارانشیم و مجاری ریوی لازم است و همچنین در موارد  انسداد برنش ها و آبسه ریه ودر جراحی ها برای تعیین آناتومی منطقه درخواست کرد.

نمونه برداری برای تعیین کیفیت مایع پلور زمانی لازم است که بتواند مسیر درمان بیماری را تغییر دهد.بنابراین در کودکان وجود مقادیر کم مایع پلور در افیوژن پاراپنومونیک تنها زمانی لازم است که تظاهرات نامعمول مطرح کننده بدخیمی ها مانند فقدان تب حاد یا پنومونی همراه و یا  لنف آدنوپاتی و توده مدیاستن را داشته باشد.